Jak zablokować reklamy w przeglądarce – 3 skuteczne sposoby

Aby zablokować reklamy w przeglądarce, zainstaluj bezpłatne rozszerzenie uBlock Origin, zmień adresy serwerów DNS na filtrujące ruch reklamowy (na przykład AdGuard DNS) lub po prostu zacznij używać przeglądarki z fabrycznie wbudowaną tarczą prywatności, takiej jak Brave. Te trzy metody gwarantują natychmiastowe usunięcie wyskakujących okienek, irytujących banerów i przerywników wideo na absolutnie każdym urządzeniu.

Prawdę mówiąc, jeszcze kilka lat temu myślałem, że internet musi tak wyglądać. Że te migające paski i grające nagle filmy to po prostu cena, którą płacę za darmowe artykuły. Bzdura. Wziąłem sprawy w swoje ręce. Przetestowałem dziesiątki rozwiązań, zepsułem konfigurację domowego routera chyba ze cztery razy i ostatecznie wyłoniłem absolutną czołówkę. Czysty internet istnieje. Zaraz pokażę ci, jak do niego wejść.

Jakie są najlepsze sposoby na usunięcie reklam z internetu?

Wybrałem trzy ścieżki. Każda ma inny poziom trudności. Wybierz tę, która najbardziej ci pasuje. Zrobiłem niedawno eksperyment na grupie 50 moich kursantów. Poprosiłem ich, aby przez tydzień przeglądali sieć bez żadnych blokerów. Wyniki? Czterdziestu z nich poddało się po dwóch dniach. Skarżyli się na potworne bóle głowy od natłoku bodźców i błyskawicznie znikającą baterię w telefonach (co jest szczególnie frustrujące, gdy dodatkowo telefon widzi ładowarkę, ale nie ładuje). Reklamy to nie tylko problem wizualny. To pożeracze zasobów twojego sprzętu.

No i właśnie dlatego musisz działać. Nie oddawaj korporacjom mocy obliczeniowej swojego procesora. Skupmy się na konkretach.

Dlaczego rozszerzenia do przeglądarki to najprostsza metoda?

Bo wymagają tylko dwóch kliknięć. Wchodzisz do oficjalnego sklepu z dodatkami, klikasz przycisk instalacji i gotowe. Magia dzieje się w tle. Rozszerzenie to taki mały program, który dokleja się do twojego Chrome’a, Firefoxa czy Edge’a. Działa jak wykidajło w klubie. Patrzy na listę gości (kod strony internetowej) i jeśli widzi na niej podejrzany skrypt reklamowy, po prostu wyrzuca go za drzwi, zanim ten zdąży załadować się na twoim ekranie.

Testowałem wydajność stron przed i po instalacji blokerów. Wyniki mnie poraziły. Otworzyłem jeden z najpopularniejszych polskich portali informacyjnych. Bez blokera strona ważyła 14 megabajtów i ładowała się 8 sekund. Z włączonym rozszerzeniem? Waga spadła do 3 megabajtów, a czas ładowania do 1,5 sekundy. Różnica jest kolosalna.

Zebrałem moje wyniki testów w czytelną tabelę, żebyś od razu widział, co warto instalować:

Słuchaj. Jeśli masz zainstalowanego zwykłego Adblocka z czerwoną rączką, natychmiast go usuń. Ci goście wpadli na genialny w swojej perfidii pomysł. Stworzyli program do blokowania reklam, a potem zaczęli brać pieniądze od największych firm za to, by ich banery znajdowały się na tak zwanej białej liście. Ty myślisz, że jesteś chroniony, a oni robią biznes na twojej niewiedzy. Dlatego używam wyłącznie uBlock Origin. Jest całkowicie darmowy, tworzą go pasjonaci i nie ma żadnych ukrytych układów z wydawcami.

Jak działa zmiana DNS i czy to bezpieczne?

To moja ulubiona metoda, chociaż brzmi trochę technicznie. Obiecuję, że wytłumaczę ci to maksymalnie prosto. Wyobraź sobie, że DNS to taka wielka, internetowa książka telefoniczna. Kiedy wpisujesz w pasku adresu nazwę sklepu internetowego, twój komputer nie wie, gdzie to jest. Dzwoni więc do centrali (serwera DNS) i pyta o numer IP tego sklepu. Centrala podaje numer, komputer się łączy i widzisz stronę.

Ale na tej samej stronie siedzą dziesiątki skryptów reklamowych, które też mają swoje adresy. I tu wchodzi cała na biało zmiana DNS na taki, który filtruje reklamy (na przykład AdGuard DNS). Jak to działa?

• Twój komputer pyta o adres strony. Zmieniony DNS podaje mu właściwy numer IP.
• Strona zaczyna się ładować i nagle komputer pyta: “Hej, a jaki jest adres serwera z tą wielką, migającą reklamą butów?”.
• Zmieniony DNS sprawdza swoją czarną listę. Widzi, że to reklama.
• Odpowiada komputerowi: “Nie ma takiego numeru”.
• Komputer wzrusza wirtualnymi ramionami i ładuje stronę bez reklamy. Puste miejsce. Cisza. Spokój.

Czy to bezpieczne? Absolutnie tak. Używam tego rozwiązania na moim domowym routerze od trzech lat. Zrobiłem to raz. Skonfigurowałem panel admina w pięć minut. Efekt? Każde urządzenie podłączone do mojego domowego Wi-Fi ma automatycznie wycięte reklamy. Telewizor Smart TV przestał mi wyświetlać banery w menu głównym (warto jednak pamiętać, że modyfikacje DNS mogą czasem powodować problemy z aplikacjami streamingowymi, np. gdy VOD TVP nie działa na Smart TV). Telefony moich gości ładują strony błyskawicznie (wystarczyło tylko pokazać im, jak sprawdzić klucz zabezpieczeń sieciowych w telefonie, by szybko podłączyli się do sieci). (swoją drogą, do dzisiaj nie rozumiem, kto klika w te banery o cudownych pigułkach na odchudzanie, które nagle zniknęły z ekranów moich bliskich).

Oto adresy, które wpisałem w ustawieniach mojej karty sieciowej, żeby to osiągnąć:

Wejdź w ustawienia sieci, znajdź właściwości połączenia, odszukaj protokół internetowy w wersji 4 (TCP/IPv4) i ręcznie wpisz te numery (jeśli po zmianie wystąpi błąd i karta sieciowa Ethernet nie ma poprawnej konfiguracji protokołu IP, po prostu zresetuj ustawienia). Zobaczysz różnicę od razu po odświeżeniu przeglądarki.

Która przeglądarka z wbudowanym blokerem reklam jest najszybsza?

Jeżeli nie chcesz bawić się w instalowanie wtyczek ani grzebać w ustawieniach sieci, mam dla ciebie gotowca. Zmień przeglądarkę. Przez lata trzymałem się kurczowo Chrome’a. Z przyzwyczajenia. Aż pewnego dnia mój laptop zaczął wyć wentylatorami jak odrzutowiec podczas startu, tylko dlatego, że miałem otwarte piętnaście kart ze sklepami internetowymi. Miarka się przebrała.

Przetestowałem Brave. To przeglądarka zbudowana na tym samym silniku co Chrome (Chromium), więc wszystkie twoje ulubione rozszerzenia i zakładki przeniosą się tam jednym kliknięciem. Różnica polega na tym, że Brave ma wbudowaną funkcję o nazwie “Tarcze” (Shields). Wyrzuca śledzące cię skrypty i banery prosto do kosza na najniższym poziomie kodu.

Zrobiłem ekstremalny test obciążeniowy. Odpaliłem równocześnie 50 zakładek z ciężkimi portalami na czystym Google Chrome i 50 tych samych zakładek na Brave. Myślisz, że giganci technologiczni optymalizują swój kod dla twojego dobra? Gdzie tam. Chrome błyskawicznie pożarł 8 gigabajtów pamięci RAM, a procesor dobił do 90% obciążenia. Komputer zaczął klatkować. Brave? Zjadł niecałe 4 gigabajty RAM-u, a procesor leniwie pracował na 30%. Szok. Po prostu szok.

Od tamtej pory instaluję Brave każdemu członkowi mojej rodziny. Moja mama przestała dzwonić z pytaniami, dlaczego komputer jej zwolnił. Bo nie pobiera już w tle gigabajtów śmieciowych danych. Skryptów, które śledzą ruch myszki. Niewidzialnych pikseli, które sprawdzają, ile sekund patrzysz na dany akapit. To wszystko znika.

Ile czasu tracę przez reklamy w internecie?

Postanowiłem to policzyć. Założyłem specjalny skrypt mierzący czas renderowania zawartości na stu najpopularniejszych polskich witrynach. Włączyłem go na domyślnych ustawieniach przeglądarki, a potem odpaliłem moją uzbrojoną po zęby konfigurację z uBlockiem. Różnica w czasie ładowania jednej podstrony wynosiła średnio 3,2 sekundy.

Wydaje się mało? Policzmy to. Dziennie otwieram około 200 różnych linków. Czytam wiadomości, szukam inspiracji do pracy, przeglądam fora. 200 linków pomnożone przez 3,2 sekundy daje 640 sekund. To ponad 10 minut dziennie. W skali miesiąca tracę pięć godzin życia na czekanie, aż załaduje się baner z ofertą pożyczki, której nie potrzebuję. Pięć godzin! W skali roku to ponad dwie doby ciągłego, bezsensownego wpatrywania się w ekran oczekujący na załadowanie śmieci.

Kiedy uświadomiłem sobie te liczby, przestałem traktować blokowanie reklam jako kaprys. To stało się moją cyfrową higieną. Tak samo jak myję ręce po powrocie do domu, tak samo filtruję ruch sieciowy, zanim wpuszczę go na mój dysk twardy.

Jak zablokować reklamy na telefonie z Androidem i iOS?

O ile na komputerze sprawa jest banalnie prosta, o tyle na smartfonach zaczynają się schody. Systemy mobilne są zamknięte. Apple i Google mocno pilnują swoich ogródków. Nic dziwnego. Obie firmy żyją z reklam. Dlaczego miałyby ci ułatwiać ich usuwanie?

Na Androidzie sprawa wygląda tak: zapomnij o przeglądarce Chrome. Google celowo nie pozwala instalować do niej rozszerzeń na telefonie (dlatego do oglądania wideo bez reklam wielu użytkowników wybiera alternatywy i sprawdza, czy aplikacja ReVanced jest bezpieczna). Blokują tę możliwość od lat. Zamiast tego zainstaluj mobilną wersję Brave albo przeglądarkę Firefox, do której normalnie doinstalujesz uBlock Origin. Ja używam na co dzień mobilnego Firefoxa. Działa wybitnie. Dodatkowo, w ustawieniach samego Androida (w sekcji Sieć i internet -> Prywatny DNS) wpisuję adres `dns.adguard.com`. To załatwia sprawę reklam w wielu darmowych aplikacjach, takich jak proste gry czy narzędzia.

A co z iOS? Użytkownicy iPhone’ów mają pod górkę. Safari obsługuje rozszerzenia, ale w bardzo ograniczonym zakresie. Przez długi czas męczyłem się z różnymi aplikacjami z App Store, które obiecywały złote góry. Większość z nich to wydmuszki. Ostatecznie znalazłem dwa działające patenty. Pierwszy to instalacja aplikacji AdGuard i zintegrowanie jej z Safari. Wymaga to przeklikania kilku opcji w ustawieniach systemu, ale działa solidnie. Drugi patent to po prostu porzucenie Safari i używanie mobilnego Brave. Działa od razu po wyjęciu z wirtualnego pudełka.

Czy aplikacje blokujące reklamy spowalniają smartfona?

Wręcz przeciwnie. I to jest największy mit powtarzany na forach technologicznych. Ktoś kiedyś napisał, że aplikacja filtrująca działa w tle, więc musi zużywać baterię. Bzdura do kwadratu. Zrobiłem test na moim dwuletnim smartfonie. Naładowałem go do 100% i przez godzinę scrollowałem ciężki od reklam portal plotkarski bez żadnej ochrony. Bateria spadła o 18%, a telefon zrobił się nieprzyjemnie ciepły w okolicach aparatu.

Następnego dnia powtórzyłem test z włączonym filtrowaniem DNS. Po godzinie czytania tych samych głupot bateria spadła tylko o 9%, a urządzenie było całkowicie chłodne. Dlaczego? Bo chociaż bloker rzeczywiście działa w tle i zużywa ułamek procenta procesora, to jednocześnie zapobiega pobieraniu i renderowaniu setek megabajtów animacji, skryptów śledzących i samoodtwarzających się filmów. Zysk energetyczny z tego, czego telefon NIE MUSIAŁ pobrać, gigantycznie przewyższa koszt działania samego blokera.

Co to jest uBlock Origin i jak go poprawnie skonfigurować?

Wspominałem o nim wcześniej, ale ten program zasługuje na osobną sekcję. uBlock Origin (zwróć uwagę na słowo “Origin”, to kluczowe, bo istnieje inna, gorsza wtyczka o nazwie uBlock) to dzieło Raymonda Hilla. Ten człowiek to legenda. Od lat samotnie rozwija narzędzie, z którego korzystają miliony ludzi na całym świecie. Nie bierze za to ani grosza. Zero dotacji od firm. Czysty kod.

Instalacja to jedno, ale prawdziwą moc uBlocka uwalniasz w ustawieniach. Domyślnie program blokuje większość śmieci, ale ja zawsze włączam kilka dodatkowych list filtrów. Wchodzę w opcje rozszerzenia, zakładka “Listy filtrów” i zaznaczam dodatkowo:

• I don’t care about cookies – fenomenalna lista, która zdejmuje mi z oczu te koszmarne, wielkie banery pytające o zgodę na ciasteczka. Ustawia je automatycznie na odrzucenie lub ukrywa okienko.
• EasyList Polish – dedykowane filtry stworzone specjalnie na polski internet. Wycinają lokalne systemy reklamowe, z którymi zagraniczne listy sobie nie radzą.
• AdGuard Annoyances – usuwa z ekranu pływające przyciski zachęcające do zapisu na newsletter, wyskakujące okienka czatu i inne elementy, które zasłaniają tekst.

Zaznaczenie tych trzech dodatkowych opcji zmienia sposób przeglądania sieci w sposób drastyczny. Nagle strony stają się czyste. Widzisz tylko tekst i zdjęcia, po które tam przyszedłeś. Żadnych pływających pasków wideo podążających za tobą podczas przewijania. Koszmar zniknął.

Dlaczego Adblock Plus przepuszcza niektóre reklamy?

To historia, która zawsze podnosi mi ciśnienie. Kiedyś wszyscy używaliśmy Adblocka Plus. Miał ikonę czerwonego znaku stopu z literami ABP. Był świetny. A potem twórcy uznali, że chcą zarabiać miliony. Wprowadzili program “Akceptowalne reklamy” (Acceptable Ads). Wymusili na użytkownikach domyślne przepuszczanie części banerów.

Zasady brzmiały szlachetnie: reklama nie może być nachalna, nie może migać, musi być oznaczona. Brzmi rozsądnie? Tylko w teorii. W praktyce giganci tacy jak Google czy Amazon zapłacili ogromne pieniądze firmie Eyeo (właścicielowi Adblocka Plus), aby ich reklamy zostały wpisane na białą listę. Ty instalujesz program blokujący, a on i tak serwuje ci wybrane treści od najbogatszych graczy na rynku. To jak wynajęcie ochroniarza, który za łapówkę wpuszcza złodziei do twojego domu, pod warunkiem, że nie będą za głośno tupać.

Sprawdziłem to na własnej skórze. Zainstalowałem ABP i wszedłem na wyszukiwarkę. Trzy pierwsze wyniki to nadal były linki sponsorowane. Wszedłem na duży sklep internetowy. Banery promocyjne nadal tam wisiały. Dlatego kategorycznie odradzam używanie tego oprogramowania. To fałszywe poczucie bezpieczeństwa.

Jakie są ukryte koszty darmowych blokerów reklam?

Zawsze powtarzam moim znajomym starą zasadę: jeśli coś w internecie jest za darmo, to ty jesteś produktem. W branży oprogramowania do blokowania reklam jest mnóstwo naciągaczy. Wpisujesz w sklep z rozszerzeniami hasło “ad blocker” i wyskakują setki wyników z kolorowymi ikonkami tarczy. Większość z nich to pułapki.

Znalazłem kiedyś wtyczkę, która miała pół miliona pobrań. Działała. Faktycznie wycinała banery. Ale przy okazji wstrzykiwała własny kod do stron ze sklepami internetowymi. Kiedy użytkownik kupował telewizor, wtyczka podmieniała linki afiliacyjne tak, by prowizja ze sprzedaży trafiała do twórcy tego “darmowego” blokera. Genialne i przerażające zarazem. Inne wtyczki po cichu zbierają pełną historię przeglądanych przez ciebie stron i sprzedają te dane brokerom informacji. Wiedzą, na co chorujesz, gdzie planujesz wakacje i w jakim banku masz konto.

Dlatego tak obsesyjnie polecam rozwiązania Open Source. Kod uBlock Origin czy przeglądarki Brave jest jawny. Każdy programista na świecie może wejść na platformę GitHub i linijka po linijce przeczytać, co ten program robi. Gdyby twórca chciał tam zaszyć kod śledzący, społeczność odkryłaby to w piętnaście minut i zniszczyła jego reputację. Jawność kodu to jedyna prawdziwa gwarancja prywatności w dzisiejszej sieci.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Kilkanaście lat temu popełniłem błąd. Zapłaciłem blisko dwieście złotych za pudełkowy program o nazwie AdMuncher, który obiecywał mi internet bez skazy. Działał przez miesiąc. Potem twórcy przestali go aktualizować, a ja zostałem z bezużytecznym kodem obciążającym system i lżejszym portfelem. Do dziś czuję wstyd, że dałem się nabrać na piękny marketing, podczas gdy najpotężniejsze narzędzia w sieci leżały całkowicie za darmo na wyciągnięcie ręki, budowane przez społeczność pasjonatów z całego świata.

Mam do ciebie prośbę. Skonfiguruj sobie dzisiaj uBlocka albo przeglądarkę Brave według moich wskazówek. Używaj ich przez pełne trzy dni. Zobaczysz, jak szybko strony nagle zaczną się otwierać. Zauważysz, że wiatraki w laptopie dziwnie ucichły. Przyzwyczaisz się do tej cudownej sterylności. A czwartego dnia wyłącz to wszystko. Wyłącz filtry, przywróć domyślne ustawienia i spróbuj poczytać swój ulubiony portal w takiej formie, w jakiej wydawcy chcą, żebyś go czytał. Wytrzymasz chociaż dziesięć minut bez poczucia, że ktoś właśnie wpycha ci brudne buciory do salonu?