Czy występują skutki uboczne przy piciu wody z miodem? Radzimy

Tak, codzienne picie wody z miodem powoduje konkretne skutki uboczne u osób z insulinoopornością, alergiami na pyłki oraz problemami żołądkowo-jelitowymi. Głównym zagrożeniem jest gwałtowny skok poziomu cukru we krwi i stopniowe uszkadzanie szkliwa zębów. Wiele osób traktuje ten napój jako uzdrawiający eliksir. Prawda jest zresztą absolutnie taka, że to po prostu roztwór fruktozy i glukozy. Ładujemy w siebie płynne kalorie z samego rana, uderzając w trzustkę potężną dawką węglowodanów.

Dlaczego woda z miodem na czczo podnosi cukier we krwi?

Miód składa się w zdecydowanej większości z węglowodanów prostych. Organizm wchłania je błyskawicznie. Trzustka dostaje sygnał do potężnego wyrzutu insuliny by obniżyć stężenie glukozy. Wypicie szklanki ciepłej wody z dwiema łyżkami miodu na pusty żołądek działa jak zastrzyk energetyczny, ale ten efekt bardzo szybko mija. Po godzinie następuje zjazd glikemiczny. Robimy się senni i rozdrażnieni. Chce nam się jeść.

Z punktu widzenia dietetyki klinicznej nie ma wielkiej różnicy między białym cukrem z cukierniczki a miodem w kontekście samej reakcji glikemicznej. Indeks glikemiczny miodu waha się od pięćdziesięciu do nawet osiemdziesięciu punktów w zależności od gatunku i pochodzenia nektaru. Spadki energii w środku dnia to standardowy efekt uboczny. Myślimy, że brakuje nam kofeiny, a to po prostu hipoglikemia reaktywna szaleje w krwiobiegu.

Zastanawiacie się zresztą, dlaczego po takim porannym rytuale burczy wam w brzuchu już o dziesiątej rano? Sam się nad tym borykałem dzisiaj u siebie we wtorek. Testowałem ten słynny poranny nawyk przez miesiąc na własnym organizmie z ciekawości. Wynik? Przytyłem bez mała prawie dwa kilogramy, a poziom glukozy na czczo podskoczył mi o sześć jednostek. Lekarz spojrzał na wyniki z laboratorium i od razu zapytał o poranne nawyki żywieniowe. Kazał natychmiast odstawić miód. Organizm przestał wariować po zaledwie trzech dniach.

Kto absolutnie nie powinien pić miodu z samego rana?

Diabetycy. Osoby z insulinoopornością. Ci, którzy zmagają się z nadwagą i otyłością brzuszną. Znamy przypadki z gabinetów, gdzie pacjenci latami nie mogli schudnąć, bo codziennie rano fundowali sobie szklankę miodowej wody z cytryną. Tłumaczyli to budowaniem odporności. Gówno prawda. Cukier w płynie nigdy nie sprzyja redukcji wagi. Trzustka pracuje na najwyższych obrotach od świtu. Insulina krążąca we krwi całkowicie blokuje spalanie tkanki tłuszczowej.

• Pacjenci z cukrzycą typu drugiego narażają się na groźną hiperglikemię. Wystarczy jedna łyżka rozpuszczona w płynie by zaburzyć wyniki.
• Osoby z niealkoholowym stłuszczeniem wątroby (NAFLD) dostarczają narządowi nadmiar fruktozy. To pogłębia stan zapalny.
• Kobiety zmagające się z zespołem policystycznych jajników (PCOS).
• Osoby cierpiące na dnę moczanową. Fruktoza drastycznie podnosi poziom kwasu moczowego we krwi.

Czy miód z wodą tuczy i powoduje tycie?

Jedna łyżka stołowa miodu waży dwadzieścia jeden gramów i dostarcza około sześćdziesięciu pięciu kilokalorii. Wlewamy do szklanki dwie. Mamy sto trzydzieści kalorii ucięte z dziennego bilansu w pięć sekund. Jeśli nie wliczamy tego napoju do codziennej diety, w skali miesiąca robi się z tego nadwyżka rzędu czterech tysięcy kalorii. To przekłada się na pół kilograma czystego tłuszczu podskórnego. Skutki uboczne przy piciu wody z miodem mają bardzo policzalny wymiar. Waga idzie w górę.

Teraz mała dygresja z wczoraj. Siedziałem nad stertą papierów od klientów dietetycznych, przeglądałem te ich wypełnione dzienniczki żywieniowe i wiecie co mnie najbardziej uderzyło? Ludzie masowo oszukują samych siebie w raportowaniu. Wpisują sałatę, wpisują chude mięso z kurczaka, ale nikt nigdy nie wpisuje napojów. Mówię im prosto w twarz, że płynne kalorie to najgorsze zło psujące redukcję, a oni dalej swoje. Wierzą ślepo, bo w telewizji śniadaniowej jakiś celebryta powiedział o oczyszczaniu z toksyn. (Chociaż prawdę mówiąc brakuje nam twardych danych za wczoraj, więc wydaje się to tylko jedną z możliwych hipotez na najbliższy kwartał przed spowolnieniem rynku dietetycznego). Żadnych toksyn to nie oczyszcza. Wątroba i nerki filtrują krew same za darmo bez magicznych mikstur.

Jak fruktoza obciąża wątrobę?

Wątroba metabolizuje fruktozę zupełnie inaczej niż glukozę. Nadmiar fruktozy z miodu trafia bezpośrednio do hepatocytów, gdzie jest błyskawicznie przekształcany w trójglicerydy. Odkładają się one w postaci tkanki tłuszczowej trzewnej oplatającej narządy wewnętrzne. Woda z miodem pita litrami to prosta droga do stłuszczenia wątroby. Badania kliniczne z zeszłego roku pokazują jasno, że dieta bogata w wolną fruktozę wywołuje silne stany zapalne w organizmie i indukuje stres oksydacyjny.

Jakie są objawy alergii po wypiciu wody z miodem?

Alergia na pyłki kwiatowe, jad pszczeli lub białka pochodzące z wydzielin gruczołów pszczół to kolejne twarde przeciwwskazanie. Miód jest produktem surowym. Zawiera mnóstwo zanieczyszczeń biologicznych. Reakcja krzyżowa to zjawisko, w którym organizm alergika myli białka pyłków roślinnych z tymi obecnymi w słoiku z pasieki.

Puchnie gardło. Swędzi podniebienie tuż po przełknięciu. Pojawia się czerwona wysypka na skórze. W skrajnych przypadkach dochodzi do groźnego dla życia wstrząsu anafilaktycznego. Mam w rodzinie osobę, która po zjedzeniu małej łyżeczki miodu wielokwiatowego wylądowała na SOR-ze z potężnym obrzękiem twarzy. Lekarz dyżurny stwierdził wtedy krótko bez owijania w bawełnę. Alergicy mają zakaz zbliżania się do produktów pszczelich.

• Świąd i pieczenie w jamie ustnej.
• Ostre bóle brzucha i biegunka. Układ pokarmowy po prostu próbuje pozbyć się alergenu najszybszą drogą.

Czy codzienne picie miodu niszczy zęby?

Miód ma naturalnie kwaśne pH. Zazwyczaj oscyluje ono w granicach od trzech do czterech i pół. Środowisko w jamie ustnej staje się mocno kwasowe po każdym łyku takiego roztworu. Szkliwo zaczyna się demineralizować i tracić twardość. Bakterie odpowiedzialne za próchnicę, na przykład szczepy Streptococcus mutans, uwielbiają cukry proste. Woda z miodem oblepia zęby lepką warstwą.

Dentyści łapią się za głowę widząc te trendy. Pacjenci piją słodki napój rano, a potem od razu chwytają za szczoteczkę i pastę. To najgorsza możliwa decyzja. Mechaniczne szorowanie rozmiękczonego kwasami szkliwa dosłownie je zdziera z zębiny. Czekamy minimum pół godziny by ślina wyrównała pH. Albo wcale nie pijemy takich wynalazków uderzając w wodę mineralną. Zęby mamy tylko jedne na całe dorosłe życie. Koszty implantów idą w dziesiątki tysięcy złotych.

Co się dzieje z żołądkiem po wypiciu ciepłej wody z miodem?

Miód jest produktem o wysoce skoncentrowanej zawartości FODMAP. To w dietetyce skrót na fermentujące oligo-, di-, monosacharydy i poliole. Dla osób z zespołem jelita drażliwego (IBS) to wyrok na resztę dnia w toalecie. Fruktoza z roztworu nie wchłania się całkowicie w jelicie cienkim. Przechodzi dalej do jelita grubego. Tam bakterie jelitowe zaczynają ją intensywnie fermentować produkując wodór i metan.

Skutki uboczne to potężne wzdęcia. Ostry ból brzucha. Przelewanie w jelitach i głośne burczenie. Gazy. Zmieniony, nieregularny rytm wypróżnień. Mikrobiom jelitowy reaguje gwałtownie na nagłą podaż cukrów prostych na czczo. Wrzodowcy również narzekają na piekącą zgagę po takim napoju. Kwasowość miodu mocno podrażnia uszkodzoną śluzówkę żołądka i przełyk.

Botulizm dziecięcy a miód. Dlaczego to takie groźne?

Dzieciom poniżej pierwszego roku życia absolutnie nie wolno podawać miodu pod żadną postacią. Nawet rozpuszczonego w wodzie. Nawet po przegotowaniu. Miód zawiera groźne przetrwalniki bakterii Clostridium botulinum. Produkują one jad kiełbasiany. Układ pokarmowy dorosłego człowieka radzi sobie z nimi bez najmniejszego problemu, bo kwas żołądkowy zabija spory na wejściu.

U niemowląt pH w żołądku jest wyższe, a flora bakteryjna niedojrzała. Bakterie kolonizują jelita i powoli produkują neurotoksynę. Objawy to wiotkość mięśni, problemy z oddychaniem, zaparcia, bardzo słaby płacz. To bezpośredni stan zagrożenia życia wymagający hospitalizacji. Zakaz podawania miodu niemowlętom to nie jest wymysł przewrażliwionych matek z internetu. To twardy fakt medyczny poparty wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia z Genewy.

Czasami czytam te wpisy na forach parentingowych i mam ochotę krzyczeć w monitor. Ktoś pisze, że wyleczył noworodka miodem rzepakowym podanym na smoczku. CZYTAĆ SIĘ TEGO NIE DA. Ludzie tracą resztki krytycznego myślenia uderzając w klawiaturę z takimi bzdurami. Woda z miodem to nie lek dla małego dziecka. To potencjalna trucizna.

Ile miodu dziennie to bezpieczna dawka dla dorosłego człowieka?

Amerykańskie Towarzystwo Kardiologiczne zaleca ostre ograniczenie cukrów dodanych w diecie. Dla dorosłych mężczyzn to maksymalnie trzydzieści sześć gramów dziennie. Dla kobiet zaledwie dwadzieścia pięć gramów. Jedna czubata łyżka miodu to dwadzieścia jeden gramów czystego cukru. Wypicie dwóch szklanek wody z miodem wyczerpuje i drastycznie przekracza ten limit w kilka minut. Zjadamy przecież w ciągu dnia inne produkty zawierające węglowodany.

Zdrowy rozsądek podpowiada jasno by traktować miód jak słodki deser. A nie jak element codziennej, obowiązkowej suplementacji zdrowotnej. Możemy dodać łyżeczkę do owsianki raz na jakiś czas dla smaku. Wypicie stężonego roztworu na czczo ma więcej minusów niż plusów. Zyski z witamin i enzymów obecnych w miodzie są w rzeczywistości śladowe i marginalne. Trzeba by zjeść cały kilogramowy słoik naraz, żeby poczuć realny wpływ tych mikroskładników na organizm. A wtedy umrzemy na cukrzycę lub wylądujemy w śpiączce hiperglikemicznej.

Zróbcie prosty eksperyment na sobie. Odstawcie wodę z miodem na czternaście dni. Zamiast tego wypijcie rano szklankę zwykłej, chłodnej wody kranowej bez dodatków. Zmierzcie obwód w pasie metrem krawieckim, sprawdźcie poziom energii o trzynastej po południu i przyjrzyjcie się swoim zębom w lustrze. Wyniki zrzucą was z krzesła. Przestaniecie wierzyć w cudowne, płynne złoto z ula. Rzućcie wyzwanie swoim przyzwyczajeniom, bo wasza trzustka ma już dość tego cukrowego terroru o poranku.

Często zadawane pytania (FAQ)

• Czy picie wody z miodem na noc jest zdrowe?
  Picie wody z miodem na noc podnosi poziom cukru we krwi. To hamuje wydzielanie hormonu wzrostu i całkowicie zaburza naturalny proces spalania tkanki tłuszczowej podczas snu. Może również powodować nagłe przebudzenia.
• Czy woda z miodem podrażnia żołądek?
  Tak. Miód ma kwasowe pH, co u osób z chorobą wrzodową lub refluksem nasila zgagę. Nadmiar fruktozy powoduje silną fermentację w jelitach i bolesne wzdęcia.
• Dlaczego po wodzie z miodem chce się spać?
  Gwałtowny wyrzut insuliny po spożyciu cukrów prostych z miodu powoduje szybki spadek poziomu glukozy we krwi, co bezpośrednio objawia się znużeniem i nagłą sennością.
• Czy miód traci właściwości we wrzątku?
  Tak. Temperatura powyżej 40 stopni Celsjusza niszczy enzymy. Wrzucenie go do wrzątku sprawia, że pijemy wodę ze zwykłym cukrem pozbawionym jakichkolwiek wartości prozdrowotnych.
• Czy woda z miodem i cytryną niszczy szkliwo?
  Połączenie kwasu cytrynowego i cukrów to drastyczne obciążenie dla zębów. Kwas demineralizuje szkliwo, a cukier karmi bakterie próchnicotwórcze.
• Czy można przytyć od wody z miodem?
  Tak. Łyżka miodu to około 65 kilokalorii. Codzienne spożywanie płynnych kalorii prowadzi do szybkiego odkładania tkanki tłuszczowej podskórnej i trzewnej.

Bibliografia

1. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej – https://ncez.pzh.gov.pl
2. Główny Urząd Statystyczny – https://stat.gov.pl
3. Ministerstwo Zdrowia – https://www.gov.pl/web/zdrowie
4. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne – https://ptdiab.pl
5. Narodowy Fundusz Zdrowia – https://www.nfz.gov.pl